Bruszczewo KRONIKA

Fragment zatytułowany Bruszczewo z rozdziału Przeszłości Ziemi Śmigielskiej autorstwa Mariana Józefa Kokocińskigo:

Bruszczewo było już w w roku 1258 posiadłością klasztoru benedyktyńskiego w Lubiniu, który wyzbył się wsi w XIV w. na rzecz rodów rycerskich. Na schyłku XIV stulecia widzimy kilki cząstkowych włąścicieli, mianowicie Henryka Falhenhana z Piotrowa głuchowskiego (1386), współwłaściciela zarazem Robaczyny, dalej Tomisława w r. 1395 oraz Przebysława Borka Gryżyńskiego z Brenna (1387-1432), brata Jana z Gryżyny i Wisława z Jaszkowa. Pochodzenie rodowe cząstkowych właścicieli Bruszczewa prócz Przebysława jest nieznane. Przebysław, z rodu Borków, był stolnikiem poznańskim. Tenże otrzymał w r, 1395 jako zastaw królewszczyznę Przemęt z przyległymi wsiami które dzierżył aż do wykupu ich przez cystersów z Wielenia w r. 1417. Posiadał nadto Oborzyska, Włoszakowice, Bukowiec i Grotniki, poza tym dzierżył w r. 1937 Przysiekę Starą, część Białcza (1406), a w r. 1401, Machcin i Dłużynę (1415), Charbielin (1420), a w r. 1401 otrzymał miasto Kościan jako zastaw za 1000 grzywien, sprawując tu później w latach 1408-12 urząd burgrabiego. Zmarł w r. 1432. Posiadłości swe zapisał bratankom swoim. Przy podziale tej spuścizny w r. 1444 otrzymał Andrzej Borek Jaszkowski wsie Bruszczewo i Przysiekę Starą.
w r. 1445 nabyli Bruszczewo wraz z sąsiednim Koszanowem i Śmiglem Łodziowie Bnińscy. Odtąd Bruszczewo dzieliło wspólne losy wraz z Koszanowem aż do końca XVIII stulecia. Dziś Bruszczewo jest wsią gospodarczą.